Motyl New Delhi

New Delhi

Papilio buddha Westwood, 1872 – paź malabarski, p. buddy

Rząd: Lepidoptera - motyle

Rodzina: Papilionidae - paziowate

Gatunek opisany przez jednego z najznamienitszych entomologów XIX wiecznej Europy. Johan Obadiah Westwood żył w latach 1805-1893. Początki jego kariery tradycyjnie otarły się o prawo. Porzucił je jednak dla pasji, którą była archeologia i entomologia, prężnie rozwijające się w tamtych czasach nowe dyscypliny. Studiował rękopisy anglosaskie i średniowieczne, często ilustrował i pisał co zaczęło przynosić mu pierwsze korzyści finansowe i uznanie wśród przyrodników. Mając niespełna 20 lat poznał jak się później okazało swojego naukowego mentora i przyjaciela prof. Fryderyka Wiliama Hope. Dzięki niemu w 1861 r. otrzymał tytuł magistra i dołączył na mocy dekretu do grona Magdalen College w Oksfordzie. Kiedy Hope zdecydował się podarować swoje kolekcje Uniwersytetowi Oksfordzkiemu co miało miejsce w 1849 roku, mianował Westwooda kuratorem zbiorów. Z czasem rozrastające się szybko zbiory wzmocniła kolekcja własna Westwooda. W 1857 roku trafił do Hope Collection, a kilka lat później z mianowania Hope`a został pierwszym profesorem nowej entomologicznej jednostki (jako tzw. "The First Hope Professor"). Mając dostęp do bogatych i bardzo różnorodnych zbiorów Westwood rozpoczął trwające ponad 30 lat badania z zakresu systematyki i biologii owadów. Z bogatego życiorysu wart odnotowania jest jeszcze fakt, że jakkolwiek fascynowała go klasyfikacja owadów, to nie zaakceptował teorii ewolucji Darwina.

Wracając do nazwy to w tym przypadku trudno jest podać co mogło być powodem, że akurat pod tą nazwą został opisany nowy gatunek motyla. Czy był to przypadek, czy też wolne połączenie miejsca występowania z panującą tam religią, trudno jest stwierdzić, tym bardziej, że autor nie pozostawił żadnej sugestii.

Występowanie

Areał występowania gatunku rozciąga się na terytorium Południowo-Zachodnich Indii. Obserwowany i chwytany był na wielu stanowiskach zlokalizowanych w górskim łańcuchu Ghaty Zachodnie. W tym regionie Indii występuje wszędzie (tereny leśne) jednak liczniejsze populacje mają charakter lokalny. Jego status jest jeszcze względnie stabilny i nie jest klasyfikowany jako gatunek zagrożony, lecz z powodu rozwijającego się międzynarodowego handlu owadami na terytorium Indii jest prawem chroniony.

Charakterystyka gatunku

Rozpiętość skrzydeł wynosi od 10 do 15,5 cm. Na czarnym tle skrzydeł znajdują się ukośne szerokie przepaski, z których pierwsza jest zielona a druga turkusowa. Gatunek bardzo podobny do P. palinurus - jest od niego wyraźnie większy.

Ciekawostki

Papilio buddha rozwija się na Zanthoxylum rhetsa (rutowate - Rutaceae). Rodzaj Zanthoxylum jest często główną rośliną żywicielską wielu gatunków motyli. Ludność tubylcza wykorzystuje zmielone owoce jako przyprawy. Zawiera ona sanshool, substancję powodującą miejscowe znieczulenie. Po spożyciu na języku utrzymuje się przez pewien czas charakterystyczne uczucie mrowienia.

Królewskie Towarzystwo Entomologiczne dla podkreślenia zasług badacza przyznaje wybitnym entomologom co dwa lata "J.O. Westwood Medal". Nominowana do nagrody pracy autora lub autorów z dowolnego kraju musi spełniać najwyższe standardy taksonomii opisowej.